Ο Ενιπέας είναι ποταμός της Πιερίας και έχει τις πηγές του λίγο πιο πάνω από τη θέση Πριόνια, σε υψόμετρο 1100 μέτρων. Οι κολυμπήθρες κατά μήκος του είναι φυσικές πισίνες. Η θερμοκρασία του νερού είναι λίγο πιο πάνω από τους μηδέν βαθμούς Κελσίου.

Παραδόξως, η διαδρομή κατά μήκος του ποταμού (είτε στην άνοδο, είτε στην κάθοδο) δεν είναι από τις δημοφιλέστερες του Ολύμπου. Οι περισσότεροι προτιμούν να την παρακάμψουν και να ανέβουν μέχρι τα Πριόνια με το αυτοκίνητο και από κει να συνεχίσουν μέχρι τις ψηλές κορυφές.

Η διαδρομή αυτή, ωστόσο, είναι από τις ομορφότερες, σκιερότερες και σίγουρα η πιο…υγρή από όλες! Η αισθητική της ομορφιά είναι απίστευτη και θα μείνει ανεξίτηλα γραμμένη στη μνήμη μας.

Λόγω των πολλών ανεβοκατεβασμάτων η πορεία είναι αρκετά κουραστική, όμως οι πολύμορφοι γεωλογικοί σχηματισμοί, οι λιμνούλες με τα κρυστάλλινα νερά και οι κάθετες ορθοπλαγιές, προσδίδουν στο τοπίο σπάνια ομορφιά και μας ανταμείβουν με τον καλύτερο τρόπο.

Κατά συνέπεια το μονοπάτι είναι συνεχής εναλλαγή ανηφόρας και κατηφόρας (500-700 μέτρα) χωρίς τεχνικές δυσκολίες αλλά, είπαμε, αρκετά κουραστικό.

Έχει μήκος 13 χλμ περίπου και ένας μέτριος περιπατητής μπορεί να το κάνει σε 5-6 ώρες, ανάλογα και με τις στάσεις, βέβαια.

Μια ώρα σχεδόν από το ξεκίνημα γίνεται παράκαμψη του Ε4 για να δούμε και νά θαυμάσουμε τους περίφημους καταρράκτες του Ενιπέα. Άλλη επόμενη στάση είναι στη Μονή του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, ένα παλιό μοναστήρι που εδώ και χρόνια ανακατασκευάζεται. Στη συνέχεια περνάμε από το ιερό σπήλαιο που, κατά την παράδοση, μόνασε ο Άγιος.

Το μονοπάτι στη συνέχεια ακολουθεί το φαράγγι του Ενιπέα, από τα δεξιά της κοίτης, ενώ μετά τη μέση περίπου της διαδρομής διασχίζει τον Ενιπέα επτά φορές – με πανέμορφες ξύλινες γεφυρούλες – έχοντας την κοίτη του πότε από τα δεξιά και πότε από τα αριστερά.

Το νερό του ποταμού είναι πόσιμο σε όλα, σχεδόν, τα σημεία του και υδρεύει το Λιτόχωρο και γι’ αυτό τον λόγο δεν επιτρέπεται το κολύμπι στους καταρράκτες και τις λιμνούλες που σχηματίζονται.